باز هم اول مهر؛ بوی خوب مدرسه

مهر بوی مدرسه میدهد، بوی کیف وکتاب نو و مدادهای تراش نخورده. مهر بوی مدرسه میدهد بوی آدم های جدیدی که قراراست 9 ماه تمام همکلاسشان باشی. آدم هایی که بعدا"دست نیافتنی می شوند .مهر بوی مدرسه میدهد برای کودکان ونوجوانی که این روزها از این مغازه به آن مغازه میروند تا خود را برای روز اول مهرآماده کنند. مهر بوی مدرسه میدهد، چه فرقی می کند که این مدرسه درخاطرات سالهای پیش ما جا مانده باشد و غباری از زمان چهره ی آدم های درون آن را تارکرده باشد. مهر بوی مدرسه میدهد، حتی اگرآن قدربزرگ شده باشی که دیوارهای بزرگ مدرسه دیگر رفیقت نباشد. مهر بوی مدرسه میدهد، حتی اگرمعلم کلاس اول ابتدایی ات زیرخروارها خاک خفته باشند و هم بازی های شاداب دوران کودکی ات هرکدام درگوشه ای افتاده باشند یا درقاچ سربی محصورشده اند. درآخر مهر بوی مدرسه میدهد همین مهم است! این روزها اول مهر کودکان قدونیم قد را می بینی که بالباس های رنگارنگ وبعضی بتازگی به یک شکل خیابان های نازیبا و بی منظره شهرمان را پراز زیبایی وحجم زندگی کرده اند. مهر بوی مدرسه میدهد، سروصدای بچه ها، ضربه خوردن توپ درساعات ورزش و فرو رفتن در رویاهای رنگین .مهربوی مدرسه میدهد، حتی اگرمدرسه ات پشت زمان جامانده باشد.

و باز هم حافظ که می سراید:

سرای مدرسه و بحث علم طاق و رواق
چه سود، چون دل دانا و چشم بینا نیست